's ochtends werden we gewekt door de leiding. Ze vertelden ons dat we een tocht gingen maken naar een meertje in de bergen. We kregen nog even de tijd te ontbijten, ons klaar te maken en toen vertrokken we. Ik moest kaartlezen als deel van mijn totemopdracht. We waren nog geen half uur weg en we hadden al een probleem: we vonden de weg op de kaart niet! Na wat zoeken en een steile weg door het bos, kwamen we op de goede weg uit:ook een steile weg door het bos! Tijdens de wandeling namen we enkele pauzes om ons te verfrissen in een riviertje. Na vele uren wandelen en vele panoramische uitzichten kwamen we bij een meertje aan. Hier konden diegene die het wouden, zwemmen of pootje baden, de anderen konden gewoon uitrusten en iets eten. We bleven hier nog een uurtje. Na een snelle afdaling, waarin ik mijn wandelschoenen helemaal kapot liep, kwamen we weer bij de kampplaats aan. Hier wachtte ons een welverdiende maaltijd en rust. Het was en vermoeiende maar plezante tocht.

Daan Rykx (verkenner)

We stonden op onder een stralend blauwe hemel en wisten meteen dat het een leuke dag ging worden. Na een origineel ontbijt dat bestond uit stokbrood met choco of confituur starten we de dag met een voetbalternooi tussen de Jin en de Verkenners. Iedere tak moest 2 ploegen maken en de winnaars van de onderlinge wedstrijden moesten onder elkaar uitvechten wie de winnaar werd. Uiteindelijk speelde de Jin tegen de Verkenners. Deze wedstrijd moest gestaakt na de eerste helft omdat we met de namiddagactiviteit moesten beginnen ( even terzijde: de Jin stond (logisch) 2-0 voor). Namiddag vertrokken we met de bus richting Bielsa, een pittoresk stadje een eindje rijden van de weide. Daar werden we opgedeeld in 7 groepen bestaande uit leden van elke tak. Het doel van het spel was de bom te vinden die terroristen verstopt hadden om het stadje op te blazen. We konden de locatie van de bom bekomen door aan de hand van opdrachten de plaats te weten te komen.De winnaars werden beloond met een ijsje. Terug op de weide kookten we nog een heerlijk avondmaal bestaande uit uienssoep en worst met pattatten. Wat ons deze avond nog rest is het totemiseren en het genieten van de prachtige omgeving en sterrenhemel.

Standvastig hert

Oh Wereldbeker we zijn U dankbaar.

Een groot kamp is traditioneel een kweekvijver van diverse activiteiten.
Is het niet zo dat Etienne -voor zij die hem niet kennen, Etienne is
onze groepsaalmoezenier- onze welpen en jongverkenners al zijn kennis
doorgeeft, dan is er ergens op het uitgestrekte terren wel een worstelpartij
tussen de verkenners en jinners. Eeuwige concurrenten zijn het. Vijanden
bijna. De een al stoerder als de ander.
Dit kamp is er echter iets heel anders wat ons bindt. Niks op aarde zo
schitterend als een Wereldbeker totdat de olijke Spanjaarden iets te vrolijk
worden en het officiële Wk-lied de godganse dag en net iets te hard over
de kampwei jagen. Irritant. Gewoonweg irritant. Helaas is er meer.
Nu al is het overheersende gevoel bij het horen van de talrijke
-toch wel drie- vuvuzela's dat van spijt. Ik heb echt geen enkel idee hoe al
die -hoogstwaarschijnlijk knotsgekke- Zuid-Afrikanen het uithielden in die
stadions. Ik zou het niet kunnen.
Achja, spijt komt altijd na de zonde. Gelukkig is er nog een keerzijde aan
de medaille. Nooit eerder hebben we eraan gedacht een mini-Wk te
organiseren. Nooit eerder was men zo snel met het construeren van
doelpalen.
Dat is de reden waarom we de Wereldbeker zo dankbaar zijn. Die
Wereldbeker bracht ons niet enkel irritatie, maar ook vreugde en plezier.
Als die irritatie zich dan uiteindelijk nog eens omzet in plezier, dan mogen
we de FIFA en hun oh-zo-dierbare Wereldbeker zeker en vast dankbaar zijn.

Bedrijvige Steenloper.

Dag 2 in Plan door de ogen van de kapoenenleiders. Tot u spreekt de kapoenleiding, vandaag hadden we het idee om de rechter berg te beklimmen. De berg aan de kant van de welpen, jongverkenner en JIN-tenten. De zon was er vroeg bij en er waren geen wolken dus dat beloofde voor de rest van de dag.
Onze eerste beproeving was de rivier, beek die achter het kampterrein lag. Zoals verliep deze oversteek droog en kwamen we goed aan de overkant. Hierna moesten we nog een stukje verharde weg bewandelen alvorens we aan onze klim konden beginnen. Het was wel even zoeken naar het pad maar eens we het gevonden hadden verslonden we de hoogte alsof het niets was.
Na een klein stukje te hebben gewandeld kwamen we echter aan een hek en een huis. Het was overduidelijk dat we fout waren gelopen. Ons leek de enige leuke oplossing, door het wild te gaan, zonder weg. Na wat klim- en klauterwerk bleek dat we uiteindelijk niet zo ver van de oorspronkelijke weg af zaten. We kwamen terug op de weg die we eigenlijk hadden moeten volgen. 100 meter verder kwamen we op een van de vele plekken uit waar het zicht ongelofelijk prachtig was.
Rond het middaguur kwamen we aan een driesprong, maar voor we doorwandelden beklommen Tom (Bijnens) en ik een andere (lagere) top. Vanaf de top zagen we het kampterrein, een naburig dorpje en een een stuwmeer achter ons kampterrein. We konden de volledige vallei waar ons kampterrein in ligt zien en ook de vallei waar het dorpje lag. Ook hier kregen we een prachtig uitzicht te zien.
Wanneer we onze ogen voldoende de kost hadden gegeven vervolgde we onze tocht. Het laatste deel naar de top kon beginnen. We liepen hoofdzakelijk door bos, wat voot het uur van de dag wel goed was omdat de zon toch toch al warm was. Maar we gaven niet op en bereikte uiteindelijk de top. Wat ik daar zag zal ik nooit meer vergeten. Ik heb het tijdens de wandeling naarboven meerdere keren gezegd "Het mooiste uitzicht ooit". We communiceerden met de vaste grond en al snel werd er een menselijke 'Lod Lavki' gevormd. Nadat we hier voldoende beeldmateriaal van hadden, vertrokken we terug huiswaarts waar iedereen onze verhalden wilden horen. Iedereen die het hoorde verlangde ernaar om diezelfde tocht te ondernemen.
Reken er maar op de de dag geslaagd was!
Een stevige linker!

Krachtige Bergduivel (Matthias Bots)

Na het ontbijt moesten we onze bagage maken. Gelukkig hadden we al een groot deel op voorand gedaan en nam dat niet zoveel tijd in beslag.
Omdat we toch niet konden helpen met de vrachtwagen in te laden, gingen we op een naburig grasveld voetballen.
Toen de vrachtwagen vertrokken was namen we nog allemaal een broodje en stapten we op de bus.
Om de rit leuker te laten verlopen keken we een film, de Matrix. Maar in de bergen kregen we problemen...
door de combinatie van film kijken, airco aanzetten en de steilklimmende wegen was de motor van de bus oververhit geraakt.
Grote hoeveelheden stoom werden uit de motor gebraakt. Toen we verder konden rijden kwamen we in een hele lange tunnel die dwars door een berg ging.
Ook reden we door tunnels zonder verlichting, ruwweg uitgehouwen in de bergwand. Op sommige momenten reden we op de weg met enkele meters boven ons dak duizenden tonnen ongestutte rots. Maar de natuur was wel prachtig: watervallen, rotsformaties enz.. Toen we op de kampwei aankwamen waren we diep onder de indruk.
De kampwei lag namelijk in een dal met links en rechts meer dan 100 meter hoge, loodrechte rotsformaties. Nadat de vrachtwagen was uitgeladen zetten we onze tenten op.
Wij waren als eerste klaar met de jongverkenners. Daarna zetten we onze veldbedjes op en installeerden we ons in de tent. Na enkele borden macaroni keken we nog even naar de sterren waarop je hier een prachtig helder uitzicht hebt. Daarna kropen we in onze slaapzakken...

Wordt vervolgd,

Arnaud Mewis van de Jongverkenners

Op de voorlaatste ochtend in Lourdes stond er normaal gezien een mis op de planning, maar door de hevige regen ging deze niet door. De voormiddag werd dus opgevuld met douchen, opruimen en spelletjes spelen in de tent. Na een heerlijke hotdog als middagmaal zijn we Lourdes gaan verkennen en de laatste inkopen gaan doen. In de namiddag was er wel nog een leuke jongerenmis alwaar we hard gezongen en gedanst hebben. Lod Lavki heeft daar alweer eens stijl gemaakt! Aangekomen in het Camp des Jeunes begonnen de leden met hun bagage te maken want de volgende dag vertrekken we naar Plan in Spanje!

Een stevige linker,

Arne van de Verkenners


Ps: Met veel dank aan Andre en Jose, de buschauffeurs.

We zijn vandaag om 7u30 opgestaan om vroeg te kunnen vertrekken naar pont de spange (Pont d Espagne). We zijn daar in de bergen te gaan wandelen. bij een groot meer hebben we middagpauze gehouden en sommige hebben gezwommen maar het was maar 5graden (brrrr).

Veel groetjes aan onze familie

Welp Felix en Yarne

We zijn begonnen met ochtendgymnastiek. En na een stevig ontbijd vertrokken we op pad naar het meer (Lac de Lourdes) waar we gingen zwemmen. Terug aangekomen op kamp waren we helemaal uitgehongerd. Nadat we ons buikje rond gegeten hadden vertrokken we richting stad om bejaarden in een karretje voort te duwen in een processie naar de mis. Na dat alles keerden we terug naar de kampplaats om uit te rusten van deze wel leuke maar vermoeiende dag.

Einde

Made by Kobe Theunissen

Na een lekker, uitgebreid ontbijt zijn we naar Lourdes cite vertrokken. We maakten voor de eerste maal kennis met dit bedevaartsoord en al wat erbij hoort.
Op de ‘plaza’ kregen we de uitleg van onze aalmoezenier Etienne. Na een korte uitleg bleek dat we interviews gingen afnemen van pelgrims in de buurt. Met veel plezier kregen we verschillende verhalen te horen waarom men naar Lourdes komt, vanwaar ze kwamen, hoe ze zich voelden,… Vooral de Parijse gidsen werden met veel belangstelling aanhoord.
Tegen de middag bracht de keuken ons lekkere broodjes met spek en ei. Na het eten werden de interviews geÎvalueerd samen met Etienne, waarvan we nog wat extra info kregen over Lourdes, de geschiedenis en wat we hier juist komen doen.
Hierna zijn we nog een korte stadsexploratie gaan doen en kregen we een uurtje vrij. Ideaal om de stand van de tour even op te volgen!
Om 18u werden we verwacht aan het station om onze dienstbaarheid op proef te stellen: de pelgrimage uit Hasselt was aangekomen met de TGV en we hebben de mensen met al hun hebben en houden naar hun hotel begeleid. Hierna wachtte de kampcatering ons op met een zeer uitgebreid buffet (patatten en merguez!).
Na het eten werd er gevochten om als eerste in de douches te kunnen (want na een dag als deze plekte iedereen van het zweet).
We kruipen nu vlug ons bedje in om morgen weer klaar te zijn voor een nieuwe dag vol actie en spannende avonturen.

Wordt vervolgd..

Tom Spaas en Manu Vols
(Griffier: Patrick Reygel, corrector: Karel Muyldermans)

Vandaag zijn we vrij laat aangekomen op het terrein van ‘camp des jeunes’ in Lourdes. Het is al donker dus we kunnen nog niet genieten van het uitzicht. De leiding heeft al onze tenten al opgezet, dus we kruipen vlug onder de wol om klaar te zijn voor onze eerste echte dag te Lourdes.